دنیای رنگارنگ و زیبای ما

!هی فلانی زندگی شاید همین باشد یک فریب ساده و

کوچک.آن هم از دست عزیزی که زندگی را جز برای او

وجز با او نمی خواهی 

بی رحمی ات را ستـایش می کنم!
دلتنگی ات را دوست دارم!
قهر که می کنی
نمی رنجم!
سکوتت را با جان و دل
می پذیرم!
فقط باش...
بین تو و خوشبختی
 

ســاکت که مے مانے ...

مے گذارند به حساب جواب نداشتنت!

عـــــــمراً بفهمند دارے جان میکنے

تا حرمـتهـا را نگه دارے

وقتی که تو بارانی می‌شوی

در آسمان چشمانت غرق می‌شوم

و فراموش می‌کنم که هوا پاییزی است.

برخیز تا پنجره‌ها را به روی خزان ببندیم،

بیم دارم خزان خاطراتمان را غارت کند

باغچه از حجم علفهای هرز سکوت انباشته شده.

از خلوت کوچه دلم می‌گیرد

و هنوز در انتظار بارانی شدن چشمانت هستم.

هر چند که می‌دانم بارانی شدن، دل آسمانی می‌خواهد.

 

ماهایی که دیگه نه از اومدن کسی ذوق زده میشیم

نه کسی از کنارمون بره حوصله داریم نازشو بخریم که برگرده..

ماها آدمای بی احساسی نیستیم

ماها بی معرفت و نا مردم نیستیم

یه زمانی یه کسایی وارد زندگیمون شدن

که یه سری بــــاورامون و از بین بـــردن!!

چـه اشـتـبـاه بـُزرگــےسـت . . .



تـلـخ کـردنِ زنـدگـیـمـان . . .



بـرای کـســےکـه در دورـےمـا . . .

شـیـریـن تـریـن لـحـظـات . . .

زنـدگـیـش را سـپـرـےمــےکـنـد . ..

آنکه دستش را اینقدر محکم گرفته ای

دیروز عاشق من بود ....

دستانت را خسته نکن

محکم یا ارام..

فردا تو هم تنهایی...

مدتهاست مجازی میخندیم…

مجازی شادیم…

مجازی عاشق میشیم…

مجازی همدیگه رو دلداری میدیم…

امــــــا…………..
.
.
.
واقعی تنهاییم!

واقعی درد میکشیم!

واقعی از عشقهای مجازی لطمه میبینیم…..‬


مدتهاست مجازی میخندیم … واقعی درد میکشیم

می خواهم برگردم به روزهای کودکی

آن زمان ها که :

پدر تنها قهرمان بود

عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد

بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود

بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادرو های خودم بودند

تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بدند.

تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود

و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!